nscarletattmy
محققها تو مجلهی Science Advances گزارش کردن که تو بعضی از زنها، یه فرایند حیاتی بیولوژیکی که لایهی داخلی رحم (اندومتر) رو برای بارداری آماده میکنه، درست پیش نمیره و این خطر سقط جنین رو بالا میبره.
محققها میگن از اون مهمتر، سابقهی سقط جنین احتمال اینکه لایهی داخلی رحم زن تو چرخههای قاعدگی بعدی واکنش غیرعادی نشون بده رو خیلی بالا میبره. این توضیح میده که چرا بعضی زنها چند بار پشت سر هم سقط میکنن.
محققها با استفاده از این یافتهها، یه آزمایش تشخیصی رو برای اندازهگیری ریسک سقط جنین در زنان طراحی و اجرا کردن.
دکتر جوآن موتر، محقق اصلی این پژوهش از دانشکده پزشکی دانشگاه وارویک در بریتانیا، تو یه بیانیهی خبری گفت: «هدف ما شناسایی سقطهای قابل پیشگیریه.»
موتر اضافه کرد: «به خیلی از زنها گفته میشه که فقط “بدشانس” بودن، اما یافتههای ما نشون میده که خود رحم ممکنه حتی قبل از لقاح، زمینه رو برای سقط جنین آماده کنه.»
یکی از زنهایی که این آزمایش جدید رو انجام داد، هالی میلیکوریس بود که بعد از پنج بار سقط جنین، تونست دو تا بچهی سالم به دنیا بیاره.
آزمایش نشون داد که رحم اون به خوبی برای بارداری آماده نشده بوده و این روی رشد جنینهاش تأثیر میذاشته. بعد از اینکه درمانی برای رفع این مشکل انجام داد، هالی و شوهرش کریس حالا یه پسر ۳ ساله به اسم جورج و یه دختر ۱۷ ماهه به اسم هایدی دارن.
هالی که کارمند دولت در چشایر هست، گفت: «سقطهای من همهشون از نوع “از دست رفته” بودن، یعنی هیچ علامتی نبود که به ما بگه مشکلی وجود داره. ما وقتی میرفتم سونوگرافی متوجه میشدیم و کمکم داشتم از سونوگرافی وحشت میکردم.»
اون گفت که با شوهرش احساس سردرگمی میکردن و داشتن به این نتیجه میرسیدن که شاید هیچوقت نتونه یه بارداری رو به سرانجام برسونه.
هالی گفت: «درمانهایی که معمولاً به زنهایی که سقط داشتن کمک میکنه، برای ما جواب نداده بود و هر بار که دوباره تلاش میکردیم، مثل این بود که داشتیم با جون بچهمون قمار میکردیم.»
«فرصت شرکت تو این آزمایش زندگی ما رو تغییر داد. برای اولین بار نتایج نمونهبرداری من طبیعی بود و ما نه یکی، بلکه دو تا بارداری موفق داشتیم.»
این تحقیق روی «واکنش دسیدوایی» (decidual reaction) تمرکز داره؛ فرایندی که لایهی داخلی رحم (اندومتر) رو به بافتی تبدیل میکنه که از لانهگزینی جنین موقع لقاح پشتیبانی میکنه.
محققها میگن وقتی این واکنش کامل انجام نشه یا به طور غیرعادی شکل بگیره، یه محیط ناپایدار تو رحم به وجود میاره. جنین هنوز میتونه لانهگزینی کنه، اما خطر خونریزی و از دست رفتن بارداری تو مراحل اولیه بیشتره.
برای این تحقیق، محققها ۱۵۰۰ نمونهی بیوپسی (نمونهبرداری بافت) از بیش از ۱۳۰۰ زن رو بررسی کردن تا ببینن این واکنش دسیدوایی چطور تو چرخههای قاعدگیشون اتفاق میفته.
محققها فهمیدن که کامل نشدن این فرایند، احتمال اینکه بارداری به تولد نوزاد زنده ختم بشه رو ۴۸ تا ۵۸ درصد کم میکنه.
علاوه بر این، شانس بروز واکنش دسیدوایی غیرعادی، شانسی و اتفاقی نیست. این مشکل تو بعضی از زنها تو چرخههای قاعدگی مختلف با نرخی خیلی بیشتر از حد انتظار تکرار میشه، که نشون میده یه دلیل ثابت و بالقوه قابل پیشگیری برای سقط جنین وجود داره.
نتایج همچنین نشون داد زنهایی که یه بار سقط جنین داشتن، به طور قابل توجهی بیشتر احتمال داره که تو چرخههای قاعدگی بعدی واکنش دسیدوایی غیرعادی داشته باشن.
جان بروسنز، محقق ارشد و استاد زنان و زایمان در دانشگاه وارویک، گفت: «این تحقیق نشون میده که هر سقط، صرفنظر از سن، خطر لانهگزینی جنین تو یه لایهی داخلی رحم غیرعادی رو افزایش میده.»
بروسنز اشاره کرد که اشکالات کروموزومی تو جنینها هم تو ریسک سقط نقش دارن.
بروسنز گفت: «بنابراین، تکرار یکی از این دو اتفاق – جنین غیرعادی یا واکنش دسیدوایی غیرعادی – در طول صدها چرخهی قاعدگی، احتمال سقط جنین رو برای هر زن مشخص میکنه. مهم اینه که ما الان ابزارهایی داریم که هم ریسک سقط قابل پیشگیری رو غربالگری کنیم و هم درمانهایی که لایهی داخلی رحم رو قبل از بارداری بهتر میکنن، ارزیابی کنیم.»
محققها گفتن یه آزمایش تشخیصی بر اساس این تحقیق الان در حال ارزیابه و تا حالا برای مراقبت از بیش از هزار بیمار استفاده شده.
دکتر تاجینین اسلام، یه روانپزشک از چستر که بعد از چند بارداری ناموفق این آزمایش جدید رو انجام داده، گفت: «فکر میکنم این تحقیق و درمان قراره به خیلی از زنها کمک کنه.»
دکتر اسلام حالا یه پسر ۱۶ ماههی سالم به اسم میوان داره که اون رو یه «برکت» میدونه.
اون گفت: «من بالای ۴۰ سالمه و اگه من تونستم بچه دار بشم، پس زنهای دیگهای هم که شرایط من رو دارن، میتونن دلیل سقطهاشون رو پیدا کنن و بچه دار بشن.»
